10 ερωτήσεις που αποδεικνύουν το "φανταστικό" του ελληνικού χρέους

<> 300

Eρώτηση 1:Πώς γίνεται και ενώ το Λουξεμβούργο, η Αγγλία, η Ελβετία, το Βέλγιο, η Γαλλία, η Δανία και η Αυστρία έχουν ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΟ ποσοστό χρέους από εμάς, αυτοί να ΜΗΝ ΧΡΕΙΑΖΟΝΤΑΙ διάσωση, αλλά αντίθετα έρχονται να σώσουν εμάς; Ερώτηση 2: Πώς γίνεται το Αφγανιστάν με περίπου μισόν αιώνα συνεχείς πολέμους να έχει μόνο 23% του ΑΕΠ του χρέος, την στιγμή που ξέρουμε ότι ένας πόλεμος μερικών ημερών μπορεί να " ξετινάξει" μία χώρα; Ερώτηση 3: Πώς γίνεται να χρωστάνε 29% το Κουβέιτ, 54% το Μπαχρέιν και τα Αραβικά Εμιράτα 56% την στιγμή που είναι παγκόσμιοι προμηθευτές πετρελαίου; Ερώτηση 4: Πώς γίνεται στην Ελβετία με 271% χρέος, μία απλή καθαρίστρια σε νοσοκομείο να πληρώνεται με 2000 ευρώ μισθό όσα έπαιρνε την ίδια στιγμή (στα βρώμικα καρβουνο-εργοστάσια της ΔΕΗ) ένας «υψηλόμισθος» τεχνικός, ανώτερης στάθμης εκπαίδευσης, ενταγμένος στα υπερ-βαρέα/ανθυγιεινά με 25 χρόνια προϋπηρεσία; Ερώτηση 5: Πώς γίνεται η Νορβηγία με 143% χρέος να μην έχει πρόβλημα και να μην χρειάζεται διάσωση ή περικοπές; Ερώτηση 6: Γιατί οι παγκόσμιοι δανειστές δεν ανησυχούν μήπως χάσουν τα 13, 5 τρις που χρωστάνε οι ΗΠΑ, τα 2 τρις που χρωστάει το Λουξεμβούργο, τα 9 τρις που χρωστάει η Αγγλία (κλπ, κλπ) αλλά ανησυχούν για τα 0,5 τρις που χρωστάμε εμείς; Ερώτηση 7: Πώς γίνεται και ολόκληρος ο πληθυσμός της Γης χρωστάει το 98% των χρημάτων του; Ερώτηση 8: Ποιοι έχουν τόσα πολλά ώστε να «αντέχουν» να δανείσουν τόσο πολύ χρήμα; Ερώτηση 9: Πού τα βρήκαν τόσα χρήματα; Ερώτηση 10: Γιατί τα χρήματά τους δεν συμμετέχουν στο ΑΕΠ της χώρας τους; Τελικά μήπως τα στοιχεία αυτά δείχνουν ότι η παγκόσμια οικονομία δεν είναι παρά μία τεράστια φούσκα, ενώ το χρήμα είναι ψεύτικο, τυπωμένο στα άδυτα των πολυεθνικών τραπεζών μόνο και μόνο για να επιτευχθεί ένας παγκόσμιος έλεγχος; Κ. Τοκμακίδης Καθηγητής Αριστοτέλειου Πανεπιστήμιου Θεσσαλονίκης

Μεταξύ φόβου και απόγνωσης

<> 4

Μέσα σε δύο χρόνια, η ελληνική μεσαία τάξη, απέραντη και αδιαφοροποίητη, είδε να καταστρέφεται ανεπανόρθωτα η συνθήκη ευπρεπούς διαβίωσης και να απειλείται η συνθήκη αξιοπρεπούς επιβίωσης. Η κατάσταση ραγδαίας αποπτώχευσης επιδεινώνεται από την απουσία κοινωνικού διχτυού προστασίας και από την ταυτόχρονη αποδυνάμωση του κράτους λόγω δημοσιονομικής αποστράγγισης. Αυτή η απότομη μετάπτωση των υλικών προϋποθέσεων του βίου δεν είναι δυνατόν να απορροφηθεί ομαλά· το ένστικτο επιβίωσης αφυπνίζεται βίαια και εκβάλλει ορμητικά, ανά πίδακες: σαν αγανάκτηση, σαν τυφλή οργή, σαν φόβος, σαν απόγνωση. Την πολυτέλεια της έλλογης αντίδρασης έχουν πλέον μόνο όσοι διατηρούν την εργασία τους, κάποια υλικά αποθέματα: αυτοί διαπνέονται από φόβο, μήπως χάσουν και αυτά τα λίγα που διαθέτουν. Ως εκ τούτου ο φόβος μετριάζει την οργή και υπαγορεύει μια συμπεριφορά πιο συντηρητική. Οι υπόλοιποι, όσοι δεν έχουν να χάσουν τίποτε, διότι τα έχουν χάσει όλα, δεν έχουν καν την πολυτέλεια της οργής: παραδίδονται στην απόγνωση. Η διάκριση θυμικού – λογικής άρα, που ακούγεται τώρα σαν ερμηνευτικό σχήμα του θρυμματισμένου και πολωμένου πολιτικού τοπίου, πρέπει να τεθεί ορθότερα με τέτοιους όρους: φόβος – απόγνωση. Οσοι μπορούν ακόμη να νιώσουν φόβο κι όσοι είναι τόσο απελπισμένοι που δεν φοβούνται τίποτε χειρότερο. Ισως είναι άκαιρο, αλλά ας το επιχειρήσουμε: Κάτω από το υλικό ρήγμα, το ρήγμα στη βιοτή και στην ύπαρξη, χάσκει κι άλλο ρήγμα πιο σκοτεινό και βαθύ· ρήγμα στην κοινωνική συνοχή, στην αίσθηση του συνανήκειν, ρήγμα πολιτισμικό και ψυχικό. Η ραγδαία επιδεινούμενη ανισότητα καταδεικνύει νέους ταξικούς διαχωρισμούς, με πρωτοφανή ένταση, τέτοια που η νεοελληνική κοινωνία δεν θυμόταν επί σχεδόν μισό αιώνα. Ο διαχωρισμός μάλιστα βιώνεται ψυχικά όχι μόνο βάσει της διάκρισης “έχοντες και μη έχοντες”, αλλά πολύ βαθύτερα, στο πεδίο της γυμνής ύπαρξης: σαν διάκριση μεταξύ αυτών που σώζονται και αυτών που βουλιάζουν. Αυτή η ελλοχεύουσα διάκριση δρα σαν βόμβα διασποράς στο κοινωνικό σώμα, στο μέτρο που θραύει τις συμβατικές κοινωνικές αναπαραστάσεις και μετασχηματίζει βίαια τη συλλογική ψυχή. Μετά το κατώφλι του φόβου, στην περιοχή της απόγνωσης, αίρονται οι αυτοπεριορισμοί, οι αναστολές, οι ενοχές, οι μετουσιώσεις των αρχέγονων ενορμήσεων, όλα τα σχήματα που παράγουν πολιτισμό. Τώρα ο πολιτισμός, ο δύσθυμος πολιτισμός της πτώχευσης και της χρεοκοπίας του βίου, προσλαμβάνεται σαν πηγή δυστυχίας. Σε κατάσταση αθυμίας, σε υπαρξιακό limbo, όταν η ύπαρξη βιώνεται σαν διαρκές ρήγμα και πτώση, χωρίς προσδοκία φωτός, όλα μπορούν να συμβούν. Κάπως έτσι μπορεί να αναγνωσθεί η λεγόμενη ακραία πολιτική συμπεριφορά, η ακραία ψήφος λόγου χάριν, η ψήφος εναντίον του συστήματος ― ό,τι κι αν εννοεί σύστημα ο εκλογέας μέσα σε τέτοια θυμική-υπαρξιακή καταιγίδα. Κάπου εκεί θα ανιχνεύσουμε το υλικό υπόστρωμα της πολιτικής αστάθειας: σε ένα κοινωνικό σώμα που το διατρέχουν ηλεκτρικά φορτία φόβου και απόγνωσης. Ενώπιον αυτής της πολυρηγμάτωσης υπάρξεων και συνειδήσεων, τα καθήκοντα όποιας ηγεσίας αναδυθεί, όποιας κυβέρνησης προκύψει από την εκλογή της 17ης Ιουνίου, είναι τεράστια και πολύμορφα. Το πιο επείγον όμως είναι η άμεση υλική ανακούφιση των απελπισμένων και η ψυχική τους επανασύνδεση με το σώμα των επιπλευσάντων. Αυτή είναι η ουσιώδης επαναδιαπραγμάτευση: η ανάκτηση της ανθρωπιάς. Τα θύματα της κρίσης δεν είναι οι ανάξιοι, οι χειρότεροι, οι απόβλητοι, όπως πιθανότατα αισθάνεται ένας νοικοκύρης οικογενειάρχης που έμεινε άνεργος. Ο κοινωνικός βίος δεν είναι άλογος, δεν είναι αρένα μίσους, δεν είναι το χομπσιανό σύμπαν του bellum omnium contra omnes: αυτό πρέπει πρώτα να αποκατασταθεί. Αυτή η αποκατάσταση, που τίποτε δεν έχει να κάνει με αποκατάσταση της παλαιάς ερειπωμένης τάξης, είναι δυνητικά έναρξη αναγέννησης. Είναι οι σπίθες μες στη στάχτη. [Αναδημοσίευση από vlemma.wordpress.com]

Reuters: "Η θεαματική αποτυχία Ελλήνων & Ιταλών πολιτικών"

<>

To διεθνές πρακτορείο ειδήσεων Reuters κάνει αυστηρή μνεία στην ανικανότητα και την αναποτελεσματικότητα τόσο των Ελλήνων όσο και των Ιταλών πολιτικών, που οδήγησαν τις χώρες τους στο γκρεμό... Το τεράστιο κενό στην ελληνική πολιτική εν μέσω της σοβαρότερης κρίσης στην πρόσφατη ιστορία της χώρας και η απομάκρυνση των ιταλικών κομμάτων από την πολιτική λιτότητα του Μόντι υπογραμμίζουν το διαχρονικό πρόβλημα αυτού που το Reuters χαρακτηρίζει «θεαματική αποτυχία» των Ελλήνων και των Ιταλών πολιτικών. «Οι πολιτικοί στην Αθήνα έχουν ξοδέψει τον περισσότερο χρόνο έπειτα από τις εκλογές της 6ης Μαΐου φιλονικώντας δριμύτατα αντί να βρίσκουν μία έξοδο από το απειλητικό αδιέξοδο, υποχρεώνοντας τη χώρα σε νέες και απρόβλεπτες εκλογές. Μολονότι τα σύννεφα πυκνώνουν επικίνδυνα πάνω από την Ελλάδα ακόμα και τώρα οι πολιτικοί επιδεικνύουν μικρή ροπή προς το να εξηγήσουν ότι οι επαναληπτικές εκλογές στις 17 Ιουνίου θα είναι μία βαριά επιλογή μεταξύ της παραμονής στο ευρώ και της εξόδου. Στην Ιταλία, η πραγματικότητα δεν είναι πολύ καλύτερη. Πριν από λίγους μήνες, ο ιταλικός πολιτικός κόσμος, «ηγούμενος από τον σκανδαλοβουτηγμένο πρωθυπουργό Σίλβιο Μπερλουσκόνι, υποχρεώθηκε να παραδεχτεί ότι δεν μπορούσε να διαχειριστεί την κρίση [...] και παρέδωσε τη χώρα στον τεχνοκράτη Μάριο Μόντι για να σώσει την κατάσταση. Όλα τα μεγάλα κόμματα της Ιταλίας είναι σημαδεμένα από μεγάλα σκάνδαλα διαφθοράς, με πρώτη την Λέγκα του Βορρά, που κατηγορείται για εντυπωσιακές παρανομίες στη χρηματοδότησή της. Στον απόηχο των προβλημάτων που βιώνουν οι δύο χώρες, ένας μεγάλος αριθμός πολιτών έχει στραφεί σε κόμματα διαμαρτυρίας.«Αυτό που είναι αναμφισβήτητο είναι ότι και στις δύο χώρες οι παραδοσιακοί πολιτικοί επιτέλους υποφέρουν από την οργή των πληθυσμών που, έως τώρα, τους ψήφιζαν με ικανοποίηση, καθώς η οικονομική κρίση προκαλεί βαθιά βάσανα για τους κοινούς ανθρώπους».

"Μπορούν να καλυφθούν πλέον οι εσωτερικές ανάγκες της Ελλάδας""

<>

Απίστευτη οικονομική ανάλυση από το BBC η οποία δικαιώνει όσους υποστηρίζουν ότι η χώρα μπορεί να πληρώνει μισθούς και συντάξεις, αν σταματήσει να εξυπηρετεί το χρέος, δημοσιεύτηκε στην ιστοσελίδα του καναλιού. Αυτό που μας λένε, είναι ότι μπορούμε να προχωρήσουμε χωρίς χρηματοδότηση πλέον, άρα δεν μπορούν να μας απειλούν, και ότι εμείς έχουμε το πάνω χέρι στις μελλοντικές διαπραγματεύσεις. Μεταβολή στην ισορροπία δυνάμεων γύρω από το διαπραγματευτικό τραπέζι για το Ελληνικό χρέος διαπιστώνει η οικονομική συντάκτης του BBC, Στέφανι Φλάντερς σε ανάλυσή της για την ιστοσελίδα του Βρετανικού δικτύου.. Στην ανάλυσή της συντάκτριας του BBC τονίζεται ότι η χώρα πλήρωσε το 2011 περισσότερο τόκο κατά 23% περισσότερο σε σχέση με το 2010, παρά τα «φθηνά» δάνεια από τους Ευρωπαίους και το ΔΝΤ (σ.σ. ειρωνικά τα εισαγωγικά της συντάκτριας). Η Στέφανι Φλάντερς σημειώνει ότι αν μελετήσει κανείς προσεκτικά τα οικονομικά αποτελέσματα του δεύτερου εξαμήνου του 2011 θα διαπιστώσει ότι η Ελλάδα κατέγραψε πρωτογενές πλεόνασμα 1,8 δις ευρώ, που σημαίνει ότι είναι σε θέση να καλύψει τις εσωτερικές ανάγκες της οικονομίας της και ότι με τα δάνεια που λαμβάνει αποπληρώνει πια αποκλειστικά το… χρέος της!!! Υπενθυμίζεται ότι το κεφάλαιο το έχουμε ξεπληρώσει με το παραπάνω 5-6 φορές και τώρα μας “φεσώνουν” με τους τόκους. Σημειώνεται επίσης, ότι το καθεστώς θέλει να εξομοιώσει την Ιταλία με την Ελλάδα επιβάλλοντας τη λογική ότι και οι άλλες Χώρες της Ευρώπης τα ίδια υφίστανται.

Goldman Sachs: "Τίποτα δεν σώζει την ευρωζώνη αν η Ελλάδα βρεθεί εκτός"!

<>

Είναι δυνατόν να χαρακτηριστεί η ατμόσφαιρα που επικρατεί στην γερμανική κυβέρνηση σε σχέση με τα συμβαίνοντα στην Ελλάδα, ως «απώλεια ψυχραιμίας»; Και όμως μόνο αυτό δικαιολογεί ότι τρεις φορές μετά τις εκλογές ο Σόϊμπλε και δύο η Α.Μέρκελ, προχώρησαν σε δηλώσεις που αποτελούν χονδροειδή επέμβαση στα εσωτερικά ζητήματα της χώρας και αποκορύφωμα βέβαια ήταν η αίτηση … για δημοψήφισμα από την Α.Μέρκελ. Τώρα, όμως άρχισαν πλέον να … βρίζουν κι όλας: Όπως ο ανεκδιήγητος Β.Σόϊμπλε ο οποίος έφτασε στο σημείο χθες να χαρακτηρίσει όλους τους Έλληνες πολιτικούς εκτός ΝΔ και ΠΑΣΟΚ, εκτός δηλαδή από τα κόμματα που ελέγχει άμεσα, ως … δημαγωγούς! Προβαίνοντας σε μία δήλωση που για άλλη μια φορά επιχειρούσε να «δώσει πόντους» στα δύο κόμματα που απολαμβάνουν της «γερμανικής εύνοιας», κατάφερε πάλι να τα υπονομεύσει. Γιατί, όποτε επιτίθεται εναντίον κάποιων κομμάτων είτε ο ίδιος είτε η Μέρκελ, φυσικά ενισχύονται μεταξύ των Ελλήνων ψοφηφόρων. Τώρα, λοιπόν, δήλωσε ο Β.Σόϊμπλε ότι «Πιστεύω ότι θα κυριαρχήσει η λογική και ότι οι Έλληνες δεν θα παρασυρθούν από δημαγωγούς οι οποίοι θέλουν να τους κάνουν να πιστέψουν ότι υπάρχουν ανώδυνες λύσεις στα προβλήματά τους»εννοώντας ότι πρέπει οι Έλληνες να ψηφίσουν μόνο αυτούς που τους κατέστρεψαν και τους έφεραν σε αυτό το σημείο σήμερα. Η δήλωση περιλαμβάνεται σε συνέντευξή του η οποία δημοσιεύεται σήμερα στη γερμανική εφημερίδα Mannheimer Morgen.

Αποδείξεις και τεκμήρια μαζί, τσακίζουν τους φορολογούμενους

<>

Είχε προβλεφθεί από όλους με μαθηματική ακρίβεια. Τα πρώτα εκκαθαριστικά σημειώματα, που απεστάλησαν στους φορολογούμενους, απλώς το επιβεβαίωσαν. Ο λόγος για το κατά πολύ υψηλότερο φορολογικό βάρος, το οποίο θα κληθούν να σηκώσουν φέτος οι περισσότεροι υπόχρεοι, λόγω των αλλαγών στον τρόπο υπολογισμού των αποδείξεων -που απαιτούνται για τη διασφάλιση του μειωμένου αφορολόγητου ορίου (5.000 ευρώ)-και στα τεκμήρια. Υπό αυτές τις συνθήκες, το υπουργείο Οικονομικών εφιστά, με εγκύκλιό του, την προσοχή των φορολογουμένων στη συμπλήρωση του Κωδικού 049, που αφορά στη συλλογή αποδείξεων. Τι αναφέρει; - Ότι αποδείξεις απαιτούνται ακόμα και όταν κάποιος δηλώνει εισόδημα χαμηλότερο του αφορολόγητου. Δηλαδή, ακόμα και αν το εισόδημά του είναι 4.500 ευρώ, πρέπει να έχει αποδείξεις 1.125 ευρώ (25%). Αλλιώς, θα επιβαρυνθεί με φόρο 112,5 ευρώ (10%). - Ότι οι αποδείξεις δεν υποβάλλονται μαζί με τη δήλωση, αλλά ο φορολογούμενος πρέπει να τις κρατήσει, ώστε να τις παραδώσει σε περίπτωση ελέγχου. - Ότι, είτε έχει, είτε δεν έχει περιουσιακά στοιχεία, ο κάθε φορολογούμενος καλείται εξ ορισμού να καλύψει ένα ελάχιστο τεκμήριο 3.000 ευρώ, αν είναι άγαμος, και 5.000 ευρώ, αν είναι έγγαμος. Το ποσό αυτό λαμβάνεται υπόψη και για τις απαιτούμενες αποδείξεις. - Ότι, σε κάθε περίπτωση, υποβάλλουμε αποδείξεις, υπολογίζοντας το ποσό με βάση το τεκμαρτό εισόδημα και όχι το πραγματικό. Αλλιώς, πληρώνουμε πρόστιμο 10% επί της διαφοράς. - Ότι πρέπει να δοθεί ιδιαίτερη προσοχή στο πού δηλώνεται η αποζημίωση λόγω απόλυσης. Επειδή φορολογείται αυτοτελώς, ώστε να μην επιβαρύνεται με έκτακτη εισφορά, πρέπει να δηλωθεί στους κωδικούς 657 και 658.

Κατεχόμενες πατρίδες στα αζήτητα και διαιώνιση του ιμπεριαλισμού

 

i

 

1 Votes

Η μαύρη επέτειος της γενοκτονίας των Ελλήνων του Πόντου και η σημερινή ανάγκη για αναχαίτιση της πολιτιστικής ανηθικότητας και κοινωνικής αδικίας.

Άλλη μία μαύρη επέτειος από τις πολλές που φέρει ο Ελληνισμός στην συλλογική του μνήμη, είναι αυτή της γενοκτονίας των Ελλήνων του Πόντου.

Ο Ελληνισμός είναι η μόνη ιστορική οντότητα που υπέστη σφαγές μεγαλύτερες ακόμα και από τους γηγενείς της υποσαχάριας Αφρικής (πληθυσμιακά) ή τους γηγενείς της νέας Ηπείρου (σε επίπεδο παρουσίας).

Από τα βάθη της Βακτριανής έως την προκυμαία της Σμύρνης, οι γηγενείς εξοντώθηκαν μέχρις ενός σε μία εθνοκτονία που συνεχίζεται έως και σήμερα στην Κύπρο και την Βόρειο Ήπειρο.

Μαζί με τους βιολογικούς εκπροσώπους αυτού του πανανθρώπινου πολιτισμού, ξεριζωνόταν και κάθε αποδεικτικό της ιστορικής τους ύπαρξης.

Από τα μνημεία μέχρι τα μνήματα.

Θαρρείς και κάποιο βάρβαρο χέρι ήθελε να σβήσει την ύπαρξη της Ελλάδας από όπου περνούσε.

Ίσως τα θύματα των πρώτων σφαγών να μην μπορούσαν να καταλάβουν ποιό ήταν το «έγκλημα» που είχαν διαπράξει.

Οι Ίωνες πιθανόν να πίστευαν ότι οι λόγοι ήταν θρησκευτικοί, η ιστορία όμως έδειξε ότι οι «χριστιανοί» Γερμανοί, Ιταλοί και Βρετανοί ήταν εξίσου αποφασισμένοι να εξαφανίσουν το κατ’ όνομα ομόθρησκο Ελληνικό στοιχείο.

Η διαχρονική θηριωδία των εισβολέων, ήταν αυτή που γέννησε το τέρας που σήμερα το ονομάζουμε «ιμπεριαλισμό» και το ξορκίζουν όλοι.

Και όμως, αυτό το «τέρας» γιγαντώθηκε πάνω στο σκυμμένο κεφάλι των θυμάτων.

Πάνω στην καλλιέργεια τετελεσμένης ηττοπάθειας όπου ο αδικημένος έχανε κάθε διάθεση και δικαίωμα να διεκδικήσει το δίκιο του.

Οδηγούμενος να βρίσκει ένα προσωρινό κατάλυμα μέχρι την επόμενη σφαγή.

Είναι τραγικό, είναι ιστορικά αισχρό σήμερα να βλέπουμε την Τουρκία να διεκδικεί την Θράκη, αλλά να μην ακούγεται ούτε μία φωνή για τον Πόντο, την Ιωνία, ακόμα την Κερύνεια ή την Χειμάρρα!

Να διαιωνίζεται το άδικο, η ανηθικότητα και η ανομία, που φουντώνει όταν «δικαιώνεται» σε συνθήκες και μνημόνια ηττοπάθειας.

Να ξεφυτρώνουν έπειτα οι Ρεπούσηδες για να διαστρεβλώνουν την πραγματικότητα, ακόμα και αυτή των αριθμών:

Όπου ο Ελληνισμός απεχώρησε, δεν έμεινε ούτε Έλληνας, ούτε πολιτισμός. Μόνο βαρβαρότητα.

Αυτό αποδεικνύεται τόσο από τα μαθηματικά των απογραφών όσο και από τους «εθνικούς ύμνους» των σφαγέων: «Αναγνώρισε το εσωτερικό σου σθένος, φίλε μου! Και σκέψου πώς μπορεί να αφανιστεί αυτή η φλογερή πίστη από αυτό το ρημαγμένο και ξεδοντιασμένο τέρας που λέγεται “πολιτισμός”».
Ναι, αυτός είναι στίχος από τον Τουρκικό «εθνικό» ύμνο, που δεν θα σας τον αποκαλύψει καμία Ρεπούση. Αποδεικνύει όμως την θηριωδία που ανέτειλε εκεί που έδυε το πανανθρώπινο Ελληνικό φως.

Η ιστορική πραγματικότητα όμως είναι καταπέλτης.

Όποτε ο βαλλόμενος Γηγενής, το υποψήφιο «θύμα» σήκωνε κεφάλι, τότε μόνο εξασφάλιζε την βιολογική και πολιτιστική του επιβίωση.

Καταπέλτης ο λόγος του Θεόδωρου Κολοκοτρώνη στην Πνύκα, που δείχνει και τον ρόλο της ιστορικής γνώσης στον αγώνα για Ελευθερία:

Εἰς αὐτὴν τὴν δυστυχισμένη κατάσταση μερικοὶ ἀπὸ τοὺς φυγάδες γραμματισμένους ἐμετάφραζαν καὶ ἔστελναν εἰς τὴν Ἑλλάδα βιβλία, καὶ εἰς αὐτοὺς πρέπει νὰ χρωστοῦμε εὐγνωμοσύνη, διότι εὐθὺς ὁποὺ κανένας ἄνθρωπος ἀπὸ τὸ λαὸ ἐμάνθανε τὰ κοινὰ γράμματα, ἐδιάβαζεν αὐτὰ τὰ βιβλία καὶ ἔβλεπε ποίους εἴχαμε προγόνους, τί ἔκαμεν ὁ Θεμιστοκλῆς, ὁ Ἀριστείδης καὶ ἄλλοι πολλοὶ παλαιοί μας, καὶ ἐβλέπαμε καὶ εἰς ποίαν κατάσταση εὑρισκόμεθα τότε.

Ὅθεν μᾶς ἦλθεν εἰς τὸ νοῦ νὰ τοὺς μιμηθοῦμε καὶ νὰ γίνουμε εὐτυχέστεροι. Καὶ ἔτσι ἔγινε καὶ ἐπροόδευσεν ἡ Ἑταιρεία.

Ὅταν ἀποφασίσαμε νὰ κάμωμε τὴν Ἐπανάσταση, δὲν ἐσυλλογισθήκαμε οὔτε πόσοι εἴμεθα οὔτε πὼς δὲν ἔχομε ἄρματα οὔτε ὅτι οἱ Τοῦρκοι ἐβαστοῦσαν τὰ κάστρα καὶ τὰς πόλεις οὔτε κανένας φρόνιμος μᾶς εἶπε «ποῦ πᾶτε ἐδῶ νὰ πολεμήσετε μὲ σιταροκάραβα βατσέλα», ἀλλὰ ὡς μία βροχὴ ἔπεσε εἰς ὅλους μας ἡ ἐπιθυμία τῆς ἐλευθερίας μας, καὶ ὅλοι, καὶ ὁ κλῆρος μας καὶ οἱ προεστοὶ καὶ οἱ καπεταναῖοι καὶ οἱ πεπαιδευμένοι καὶ οἱ ἔμποροι, μικροὶ καὶ μεγάλοι, ὅλοι ἐσυμφωνήσαμε εἰς αὐτὸ τὸ σκοπὸ καὶ ἐκάμαμε τὴν Ἐπανάσταση.

Όταν μιλά η ίδια η ιστορία, οι επαγγελματίες διαστρεβλωτές ας σιωπούν. Εάν δεν είχε ξεσηκωθεί ο Ελληνισμός, δεν θα υπήρχε Ελληνισμός.

Όποτε ο Ελληνισμός διεκδίκησε, σώθηκε. Ακόμα και στις μεγάλες σφαγές, το παράδειγμα του Ποντιακού αντάρτικου παραμένει φάρος, αφού εάν δεν υπήρχε, ο Ποντιακός Ελληνισμός θα είχε εξοντωθεί.

Αντίθετα, η Χίμαιρα που κρύβεται διαχρονικά στα σπλάχνα του Ελληνικού κράτους, ουδέποτε κέρδισε κάτι στα τραπέζια των διαπραγματεύσεων.

Κάθε συνθήκη, κάθε υπογραφή ήταν και ένα πιστοποιητικό θανάτου χιλιάδων.

Μία νομικίστικη τεκμηρίωση της αδικίας και του εγκλήματος. Χαρακτηριστικό παράδειγμα η Κύπρος, όπου η θηριωδία μίας συνεχιζόμενης γενοκτονίας ανάγεται σε «πολιτικό πρόβλημα!», όπου ως «ιδανική λύση» προκρίθηκε το σχέδιο Ανάν!

Ήρθε η ώρα να βάλουμε ένα τέλος πριν η ιστορική νομοτέλεια χτυπήσει για ακόμα μία φορά.

Όποιος δέχεται την αδικία χωρίς να αντιδρά, δεν είναι απλώς ανενεργός, αλλά συνένοχος.

Συνένοχος στο μεγαλύτερο έγκλημα που έχει διαπραχθεί στον πλανήτη:

Την γενοκτονία. Και όταν το έγκλημα μένει ατιμώρητο, ο εγκληματίας ξαναχτυπά με μεγαλύτερη σφοδρότητα.

Η γενιά μας θα πρέπει να διασφαλίσει την αναχαίτιση της πολιτιστικής ανηθικότητας και κοινωνικής αδικίας, ΔΙΕΚΔΙΚΩΝΤΑΣ.

Πρέπει να γκρεμίσουμε τα φοβικά σύνδρομα, που θυμίζουν την τρομοκρατία του εκβιαστή στον εκβιαζόμενο.

Πρέπει να δομήσουμε τις συνθήκες με τη δράση και την πολιτική κατεύθυνση ώστε να αποδαιμονοποιηθεί η επιβολή της νομιμότητας.

Είναι χρέος μας απέναντι σε όλους τους καταπιεζόμενους λαούς να απαιτήσουμε όχι απλά ανούσιες αναγνωρίσεις από τους δολοφόνους, αλλά την επιβολή του δικαίου.

Από την κατεχόμενη Κύπρο, την Ίμβρο και την Τένεδο, την Κωνσταντινούπολη, την Ιωνία, τον Πόντο και την Βόρειο Ήπειρο με ένα κίνημα διεκδίκησης στους διεθνείς οργανισμούς, στα λόμπυ και στα φόρα, έτοιμο να υποστηριχθεί από κάθε ελεύθερο άνθρωπο.

Για να επιστρέψει η ανθρωπιά και το δίκαιο στα καταπατημένα της βαρβαρότητας.

Για να πούμε έμπρακτα ότι ο «εχθρός που είναι ο ιμπεριαλισμός» πρέπει να χτυπηθεί στην ρίζα του.

Και ρίζα του είναι το αίμα των παιδιών που πότισε την Χάβζα, την Σαμψούντα, τη Σινώπη και την Αμάσεια, αναμένοντας δικαίωση.

Ευχές του Σάββα Ι. Σάββα στους μαθητές για τις Πανελλαδικές εξετάσεις

"Εύχομαι από καρδιάς σε όλους τους μαθητές και τις μαθήτριες του Δήμου μας, αλλά και όλης της Ελλάδος, κουράγιο και πίστη στις δυνατότητές τους μιας και καλούνται να δώσουν μια σημαντική μάχη, μέσω των Πανελλαδικών εξετάσεων.

Μέσα σε αυτή την αντικειμενικά δύσκολη περίοδο που διανύει η χώρα μας οι νέοι αποτελούν ελπίδα για αυτήν.

Η γνώση θα αποτελεί πάντα ισχυρό εφόδιο για την δημιουργία καλύτερων ατόμων αλλά και κοινωνιών. Χωρίς άγχος αλλά με ψυχραιμία και μεθοδικότητα εύχομαι να πραγματοποιήσετε τις επιθυμίες σας και να ασχοληθείτε με το γνωστικό αντικείμενο της σχολής που έχετε κλίση και ενδιαφέροντα, έτσι ώστε να αποτελέσετε την επιστημονική κοινότητα του αύριο για τη χώρα μας.

Δεν μπορώ όμως να παραλείψω να ευχηθώ και στους τους μεγάλους υποστηρικτές όλων των παιδιών, δηλαδή τους Γονείς και τους Εκπαιδευτικούς, επίσης καλή δύναμη και καλή συνέχεια στο έργο τους."

H ΕΝΟΤΗΤΑ ΠΟΛΙΤΩΝ συμμετείχε με δικό της περίπτερο στις εκδηλώσεις για τους Πολιούχους της πόλης μας Αγίων ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ και ΕΛΕΝΗΣ

Με δικής της έμπνευσης και κατασκευής περίπτερο η ΕΝΟΤΗΤΑ ΠΟΛΙΤΩΝ συμμετείχε στις πολιτιστικές εκδηλώσεις που διοργάνωσαν οι υπηρεσίες του Δήμου στην κεντρική πλατεία προς τιμήν των πολιούχων της πόλης Αγίων ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ και ΕΛΕΝΗΣ.

Ο κόσμος που πέρασε πολύς, για να ευχηθεί χρόνια πολλά, να καταθέσει καταγγελίες αλλά και να προμηθευτεί έντυπο υλικό που είχε εκδώσει και φέτος η παράταξη.
Ιδιαίτερα ευχάριστο γεγονός ήταν η παρουσία νεολαίων οι οποίοι και με μεγάλη θέρμη συζητούσαν με τον επικεφαλής της παράταξης αλλά και του δημοτικούς συμβούλους και τα στελέχη, τις εξελίξεις στα πολιτικά αλλά και το χάλι που βρίσκεται ολόκληρος ο Δήμος, που βρίσκεται σε καθεστώς εγκατάλειψης από την Δημοτική Αρχή.

Σχέδιο για άμβλυνση των επιπτώσεων του Μνημονίου στην Ελλάδα από την ΕΕ

<>

Σχέδιο για άμβλυνση των επιπτώσεων του Μνημονίου στην Ελλάδα, με αναπτυξιακά βοηθήματα ρευστότητας, επεξεργάζεται η Ευρωπαϊκή Ένωση, λόγω της βαθιάς ύφεσης στην οποία έχει βυθιστεί η ελληνική οικονομία. Πιο αναλυτικά, στο σχέδιο Β' προβλέπονται: - παράταση του μνημονίου έως τρία χρόνια - εξασφάλιση της ροής δανείων προς την πραγματική οικονομία, με ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών - ενέσεις ρευστότητας με την ενίσχυση της Ευρωπαϊκής Τράπεζας Επενδύσεων - προετοιμασία ευρωομόλογου, ώστε να αποσυμπιεστεί η κρίση χρέους - φόρος υπέρ επενδύσεων, δηλαδή επί των χρηματοπιστωτικών συναλλαγών - διαφορετικός τρόπος υπολογισμού του ελλείμματος, που αλλάζει άρδην τα δεδομένα για την Ελλάδα - τόνωση των εξαγωγών και μείωση της γραφειοκρατίας, για να διευκολυνθούν οι επενδύσεις - κονδύλια 200-250 εκατ. ευρώ για καταπολέμηση της ανεργίας εντός του 2012 προς όφελος των νέων ανέργων.