Αποστρατικοποιημένη ζώνη θέλει την μεθόριο του Έβρου η FRONTEX

Αποστρατικοποίηση των ελληνοτουρκικών συνόρων ζητά ο FRONTEX, όπως δείχνει η πολυσέλιδη «Έκθεση Αξιολόγησης», που και προλογίζεται από τον ίδιο τον διευθύνοντα σύμβουλό του Φιλανδό Ίλκα Λάιτινεν, σχετικά με τη διαβόητη επιχείρηση «Rabit 2010».

Πρόκειται για επιχείρηση που εκτυλίχθηκε κατόπιν αιτήματος της ελληνικής κυβέρνησης στα ελληνοτουρκικά χερσαία σύνορα, από το Νοέμβρη 2010 ως το Μάρτη 2011, με 576 αξιωματικούς απεσταλμένους του FRONTEX, από 26 διαφορετικές χώρες, με αποστολή να συντονίσουν τις επιχειρήσεις καταστολής κατά προσφύγων του ιμπεριαλισμού.

Μεταξύ άλλων, στην έκθεση σημειώνεται: «… οι παραποτάμιες περιπολίες κατά μήκος των χερσαίων συνόρων ανάμεσα στην Ελλάδα και την Τουρκία, όπως οριοθετούνται από τον Έβρο ποταμό, παρουσιάζουν δύσκολες συνθήκες για τον έλεγχο των συνόρων (σ.σ.: από τον FRONTEX), εξαιτίας του γεγονότος ότι τα σύνορα είναι στρατιωτικοποιημένα και η παρουσία του Ελληνικού Στρατού θα πρέπει να ληφθεί υπόψη σε μια σειρά ζητήματα, όπως οι κανόνες εμπλοκής και η πρόσβαση στην περιοχή».

Και παρακάτω: «… η στρατιωτική παρουσία/περιπολίες κατά μήκος των χερσαίων συνόρων τόσο στην ελληνική όσο και στην τουρκική πλευρά πρέπει να αναφερθούν ως μια δυσάρεστη κατάσταση. Ως γενική αρχή, τα εξωτερικά σύνορα των κρατών – μελών της ΕΕ θα πρέπει να είναι αποστρατιωτικοποιημένα και να ελέγχονται αποκλειστικά από πολιτικές αρχές επιβολής του νόμου». Η έκθεση δε λέει κουβέντα για το τι να κάνει η τουρκική πλευρά, ούτε διευκρινίζει αν σχεδιάζει αυτές οι υπηρεσίες να είναι αποκλειστικά ελληνικές ή θα συμμετέχουν και δυνάμεις της Ευρωπαϊκής Ένωσης, η λειτουργία των οποίων υπό την επίβλεψη και «ομπρέλα» του FRONTEX, πρέπει να θεωρείται δεδομένη.

Οι παρεμβάσεις στα εσωτερικά της χώρας έχουν προηγούμενο, καθώς από τα τέλη 2009 – αρχές 2010, ο FRONTEX επιχείρησε να συνάψει συνοριακή συμφωνία με την Τουρκία (!) και στο πλαίσιο των διαπραγματεύσεων ο Οργανισμός δεχόταν τις συνοριακές διεκδικήσεις της Τουρκίας, ακόμη και στο Αιγαίο, και της παραχωρούσε δικαιώματα έρευνας και διάσωσης.

Το θέμα δημοσιοποίησε ευρέως τον Ιανουάριο του 2010 το ΚΚΕ, με Επίκαιρη Ερώτηση στη Βουλή, όπου κατήγγειλε ότι «η κυβέρνηση συμφώνησε στη διεξαγωγή διαπραγματεύσεων μεταξύ FRONTEX και τουρκικών αρχών με σκοπό τη σύναψη συνοριακής συμφωνίας για κοινές επιχειρήσεις στο Αιγαίο, στο όνομα της αντιμετώπισης της “παράνομης μετανάστευσης” (…) οι τουρκικές αρχές έθεσαν ακόμη μια φορά θέμα αμφισβήτησης των ελληνικών συνόρων, εμμένοντας στη χρησιμοποίηση του όρου “συνοριακές περιοχές”, δηλαδή επαναφέροντας τις θεωρίες περί “γκρίζων ζωνών” (…)

Απαντώντας τότε η κυβέρνηση προσπάθησε να θολώσει τα νερά, υποστηρίζοντας ότι τα κείμενα που έχουν υπογραφεί μεταξύ FRONTEX και Τουρκίας είναι «τεχνικής φύσης», στο πρότυπο παρόμοιων συμφωνιών που έχουν ήδη υπογραφεί με τρίτες χώρες, όπως αυτές των Δυτικών Βαλκανίων.

http://www.dailynews24.gr/

Σε οικονομική κατοχή η Ελλάδα με την υπογραφή της σύμβασης

Η συμφωνία της 26ης Οκτωβρίου εφόσον υπογραφεί δίνει το δικαίωμα κατάσχεσης και εκμετάλλευσης της δημόσιας περιουσίας από τους δανειστές μας

Το νέο δάνειο των 130 δισ. ευρώ, το οποίο αποφασίστηκε στη Σύνοδο της 26ης Οκτωβρίου και υποτίθεται ότι συμφωνήθηκε για να καλύψει τις ανάγκες αναχρηματοδότησης του ανεξόφλητου υπολοίπου του χρέους την περίοδο 2012-2014, όχι μόνο δεν επαρκεί, αλλά σχεδιάζεται να συναφθεί με όρους εξαιρετικά επαχθείς.

Δεσμεύσεις οι οποίες θα οδηγήσουν σε πλήρη απώλεια της εθνικής κυριαρχίας της χώρας μας για πολλά έτη και σε μόνιμη υποδούλωσή της στις διαθέσεις των ξένων πιστωτών της θα κληθεί να αναλάβει η νέα κυβέρνηση εάν αποδεχθεί να προχωρήσει στην επικύρωση του συνόλου των αποφάσεων της Συνόδου Κορυφής της 26ης Οκτωβρίου 2011, όπως την πιέζει ήδη η Ευρωπαϊκή Επιτροπή!

Κι όλα αυτά, τη στιγμή που με τις αποφάσεις της Συνόδου Κορυφής δεν διασφαλίζεται η κάλυψη του συνόλου των δανειακών αναγκών του Ελληνικού Δημοσίου για την περίοδο 2012-2014, αλλά μόνο ένα μέρος!

Το κομβικό σημείο της όλης διαδικασίας επικύρωσης των συμφωνηθέντων στη Σύνοδο Κορυφής αποτελεί η σύμβαση που θα κληθεί να υπογράψει η χώρα μας με τα οικονομικώς υγιή κράτη-μέλη της ευρωζώνης και με το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, για τη λήψη ενός νέου δανείου συνολικού ύψους 130 δισ. ευρώ.

Οπως αποκαλύπτει σήμερα ο «Ε.Τ.», το νέο δάνειο των 130 δισ. ευρώ, το οποίο υποτίθεται ότι συμφωνήθηκε για να καλύψει τις ανάγκες αναχρηματοδότησης του ανεξόφλητου υπολοίπου του ελληνικού χρέους την περίοδο 2012-2014, όχι μόνο δεν επαρκεί για το σκοπό αυτό, αλλά σχεδιάζεται να συναφθεί με όρους εξαιρετικά επαχθείς για το ελληνικό κράτος!

Ειδικότερα:

Η συμφωνία ρύθμισης του ελληνικού χρέους της 26ης Οκτωβρίου 2011 η οποία επετεύχθη μεταξύ των Ευρωπαίων εταίρων μας και του ΔΝΤ -ερήμην της ελληνικής πλευράς- αυξάνει σημαντικά το τμήμα του ελληνικού χρέους που θα έχει τη μορφή των απευθείας διακρατικών δανείων από τις χώρες-μέλη της ευρωζώνης και των δανείων από το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο.

Ηδη, με την πρώτη δανειακή σύμβαση που συνήφθη τον Μάιο του 2010 μεταξύ της Ελλάδος, της ευρωζώνης και του ΔΝΤ, το τμήμα του ελληνικού χρέους που παύει σταδιακά να αποτελείται από ομόλογα του Ελληνικού Δημοσίου και αρχίζει πλέον να καταλαμβάνεται από διακρατικά δάνεια και δάνεια από το ΔΝΤ φθάνει τα 110 δισ. ευρώ.

Με τη νέα δανειακή σύμβαση των 130 δισ. ευρώ, που αποφασίστηκε να υπογράψει η Ελλάδα, στη Σύνοδο Κορυφής της 26ης-10-2011, το συνολικό ανεξόφλητο υπόλοιπο του ελληνικού χρέους που θα καλύπτεται πλέον με διακρατικά δάνεια και δάνεια από το ΔΝΤ θα φθάσει τα 240 δισ. ευρώ.

Αυτό που θα συμβεί ουσιαστικά θα είναι η μετατροπή μεγάλου μέρους του ελληνικού χρέους από ομολογιακό χρέος που εκδόθηκε με βάση το ελληνικό δίκαιο σε διακρατικό χρέος, αποτελούμενο από δάνεια χορηγηθέντα με όρους που διέπονται από το αγγλικό δίκαιο, το οποίο εξασφαλίζει τους δανειστές έναντι του ελληνικού κράτους-οφειλέτη!

Η αλλαγή του νομικού καθεστώτος από το οποίο διέπονται πλέον αυτά τα νέα δάνεια συνιστά μια εξέλιξη άκρως επιζήμια για τα συμφέροντα του Ελληνικού Δημοσίου, για τους τρεις παρακάτω λόγους.

Δέσμευση της δημόσιας περιουσίας

1) Το μεγαλύτερο τμήμα του ανεξόφλητου υπολοίπου του ελληνικού χρέους, δηλαδή ένα ποσό συνολικού ύψους άνω των 240 δισ. ευρώ, θα μετατραπεί από μη εγγυημένο σε εγγυημένο με την αξία περιουσιακών στοιχείων και δικαιωμάτων του ίδιου του Ελληνικού Δημοσίου!

Δηλαδή, με τη συμφωνία για το αρχικό δάνειο των 110 δισ. ευρώ και με τη νέα συμφωνία για το καινούργιο δάνειο-μαμούθ των 130 δισ. ευρώ, η χώρα μας θα υποχρεωθεί να δεσμεύσει σημαντική αξία ακίνητης και κινητής περιουσίας της προκειμένου να εγγυηθεί ότι θα είναι συνεπής με την αποπληρωμή των τοκοχρεωλυτικών δόσεων!

Σημαντικά δικαιώματα της χώρας που απορρέουν από την εθνική κυριαρχία θα εκχωρηθούν πλήρως στους δανειστές, οι οποίοι θα αποκτήσουν δυνατότητες κατάσχεσης, εκποίησης ή ακόμη και εκμετάλλευσης περιουσιακών στοιχείων του Ελληνικού Δημοσίου με σκοπό να «συμμορφώσουν» την Ελλάδα όταν θα φθάσει και πάλι σε ένα σημείο αδυναμίας να αποπληρώσει το ήδη συναφθέν και το νέο επαχθές δάνειο!

Με τη νέα δανειακή σύμβαση των 130 δισ. ευρώ, το Δημόσιο θα αποδεχτεί την παραίτησή του από την ασυλία των περιουσιακών του δικαιωμάτων λόγω εθνικής κυριαρχίας, όπως ήδη έπραξε και με την προηγούμενη δανειακή σύμβαση των 110 δισ. ευρώ!

Τέλος στη δυνατότητα μονομερούς ρύθμισης

2) Το γεγονός ότι το Δίκαιο που διέπει το μεγαλύτερο τμήμα του ελληνικού χρέους αλλάζει σταδιακά από ελληνικό σε αγγλικό σημαίνει επίσης ότι το Ελληνικό Δημόσιο χάνει πλέον το δικαίωμά του να προχωρήσει μονομερώς σε αναδιάρθρωση του χρέους αυτού με «κούρεμα» της αξίας του κατά όποιο ποσοστό θέλει!

Το ελληνικό δίκαιο άφηνε ακάλυπτους τους δανειστές, επέτρεπε δηλαδή στο Ελληνικό Δημόσιο να τροποποιήσει μονομερώς, προς όφελός του, τους όρους αποπληρωμής των ομολόγων του.

Βάσει του ελληνικού δικαίου, η χώρα μας θα μπορούσε να αποφασίσει όποτε ήθελε την απομείωση, το «κούρεμα» της αξίας των ομολόγων που οφείλει να εξοφλήσει!

Είχε δηλαδή το δικαίωμα από μόνο του το ελληνικό κράτος να επιβάλει στους πιστωτές του το «κούρεμα» της αξίας των ομολόγων του κατά ποσοστό της δικής του επιλογής, εφαρμόζοντας ρυθμίσεις με αποκλειστικό γνώμονα τα δικά του συμφέροντα.

Τώρα όμως που τα περισσότερα ομολογιακά δάνεια του Ελληνικού Δημοσίου αντικαθίστανται σταδιακά με δάνεια που διέπονται από το αγγλικό δίκαιο, το Δημόσιο χάνει το δικαίωμα να ρυθμίσει ελεύθερα προς όφελός του την αποπληρωμή του μεγαλύτερου τμήματος του χρέους του.

Δεν μπορεί δηλαδή πλέον το ελληνικό κράτος, για το τμήμα των 240 δισ. ευρώ του χρέους του, να προβεί μελλοντικά σε οποιαδήποτε μονομερή ρύθμιση, αλλά είναι υποχρεωμένο να εξοφλήσει στο ακέραιο τις οφειλές του κι αν δεν μπορέσει θα απολέσει σημαντικής αξίας περιουσιακά στοιχεία και δικαιώματα!

Η δυνατότητα που είχε το Ελληνικό Δημόσιο να προχωρήσει μονομερώς σε αναδιάρθρωση του χρέους του με όρους επωφελείς για το μέλλον του ελληνικού λαού είναι κάτι για το οποίο η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ υπό τον κ. Γ. Παπανδρέου δεν είχε πει κουβέντα στον ελληνικό λαό.

Το απέκρυψε σκόπιμα, επειδή προφανώς το κύριο μέλημά της ήταν να διασφαλίσει τα συμφέροντα των δανειστών, δηλαδή των τραπεζών και των λοιπών επενδυτικών εταιριών που έχουν στα χαρτοφυλάκιά τους το μεγαλύτερο τμήμα του ελληνικού χρέους!

Τοποτηρητές στη χώρα

3) Η ασκούμενη οικονομική πολιτική θα ελέγχεται αυστηρά, θα υπαγορεύεται και θα καθοδηγείται καθημερινά από μόνιμα εγκατεστημένους στην Αθήνα επιθεωρητές-τοποτηρητές της Τρόικας του ΔΝΤ, της Κομισιόν και της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, καθώς επίσης και από εμπειρογνώμονες άλλων κυβερνήσεων της ευρωζώνης!

Κι αυτό διότι οι δανειστές για να διασφαλίσουν πλήρως την αποπληρωμή των δανείων θα επιδιώκουν να επιβάλουν με κάθε μέσο στη χώρα μας την οικονομική πολιτική που εξυπηρετεί τα συμφέροντά τους!

ΓΙΩΡΓΟΣ ΠΑΛΑΙΤΣΑΚΗΣ στον ΕΛΕΥΘΕΡΟ ΤΥΠΟ

Η οικονομική κρίση,”ανασταίνει” τον Ευρωπαϊκό εθνικισμό.Ανάλυση Sratfor

Η οικονομική κρίση δυναμώνει τον Εθνικισμό στην Ευρώπη,σύμφωνα με ανάλυση του Stratfor.

Πολλά κόμματα με σαφείς αντιευρωπαϊκές θέσεις εμφανίζονται να κερδίζουν όλο και μεγαλύτερα ποσοστά σε εκλογικές αναμετρήσεις.

Και φαίνεται ότι μόνο οι εκλογικοί νόμοι έχουν κατορθώσει να κρατήσουν αρκετά απ΄ αυτά τα κόμματα εκτός των κοινοβουλίων των χωρών τους.

Το σίγουρο είναι ότι όσο η Ευρώπη βρίσκεται σε φάση οικονομικής κατάρρευσης,ο εθνικισμός θα βρίσκει δρόμο ανοιχτό για να επιστρέψει.

Πολλά εθνικιστικά κόμματα στην Ευρώπη πιστεύουν ,ότι η συνεχιζόμενη οικονομική κρίση επιβεβαίωσε ένα μεγάλο μέρος της πολιτικής την οποία υποστηρίζουν: οι μεταναστευτικές πολιτικές πρέπει να μεταρρυθμιστούν, η διαδικασία της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης θα πρέπει να αλλάξει και οι εθνικές ταυτότητές θα πρέπει να προστατεύονται.

Η συνεχιζόμενη οικονομική κρίση στην Ευρώπη έχει φέρει το ευρωπαϊκό χρηματοπιστωτικό σύστημα υπό ασφυκτικό έλεγχο. Μέχρι τώρα,όλες οι προσπάθειες έχουν επικεντρωθεί σε οικονομικά και χρηματοπιστωτικά ζητήματα.

Στην Ευρώπη και αλλού, δεν μπορεί κανείς να διαχωρίζει την οικονομία από την πολιτική, και μάλιστα η οικονομική κρίση παράγει σημαντικές πολιτικές εξελίξεις στην ευρωπαϊκή ήπειρο.

Ο ρόλος των εθνικιστικών πολιτικών κομμάτων, στους οποίους η κρίση έχει χαρίσει μια αίσθηση επιβεβαίωσης, είναι μια τέτοια εξέλιξη.

Η οικονομική αστάθεια έχει την τάση να προκαλεί εθνικιστική ρητορική.

Ωστόσο, σ΄αυτή τη φάση της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης, είναι δύσκολο για οποιαδήποτε ευρωπαϊκή κυβέρνηση να συμπεριλάβει στη νομοθεσία πολλά από αυτά που υιοθετήθηκαν από εθνικιστικά κόμματα, όπως η αλλαγή στη πολιτική της μετανάστευσης, η αντίθεση στην οικονομική ολοκλήρωση και η προστασία των εθνικών πολιτισμών .

Όλα αυτά όμως δεν θα σταματήσουν τους εθνικιστές να εκφράσουν τις ανησυχίες τους – είτε μέσω της εκπροσώπησης στο κοινοβούλιο μιας χώρας, είτε μέσω διαδηλώσεων – ακόμα κι αν μηχανισμοί τους θέσουν στο περιθώριο.

Κατά συνέπεια, η ευρωπαϊκή οικονομική κρίση συνεχίζει να τροφοδοτεί την εθνικιστική ιδεολογία και το STRATFOR αναμένει ότι η ένταση που δημιουργείται από την παγκοσμιοποίηση και τις κοινωνικές και πολιτισμικές επιπτώσεις της να είναι το σημαντικό στοιχείο στην ευρωπαϊκή πολιτική σκηνή τα επόμενα χρόνια.

Εθνικισμός: μια ευρωπαϊκή παράδοση

Η ιδέα του εθνικισμού στην Ευρώπη δεν είναι κάτι καινούργιο. Για αιώνες διαφορετικές κοινότητες ανθρώπων ήταν απομονωμένες μεταξύ τους και κάθε κοινότητα είχε μια βαθειά αίσθηση ότι ανήκει σε μια πατρίδα. Αυτή η αίσθηση προκαλούσε και μια εξίσου βαθειά δυσπιστία έναντι των ξένων.

Η δυσπιστία των εθνικιστικών πολιτικών κομμάτων ήταν σταθερός παράγοντα τα τελευταία 200 χρόνια, αλλά μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, η Ευρώπη άρχισε να θεσμοθετεί μια πιο “ηπειρωτική” ιδέα της πατρίδας , με αποκορύφωμα τη δημιουργία του Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Σε αντάλλαγμα για μια συλλογική ταυτότητα, η Ευρωπαϊκή Ένωση προσέφερε την ευημερία και την υπόσχεση της ειρήνης. Όταν η Ευρώπη ήταν πλούσια και ασφαλή, αυτό το “παζάρι” είχε απήχηση μεταξύ των Ευρωπαίων. Αλλά η επιδείνωση της οικονομικής κρίσης έχει αποδυναμώσει το θεμέλιο πάνω στο οποίο στηριζόταν αυτή η συμφωνία.

Τον 21ο αιώνα, ο εθνικισμός θα μπορούσε να θεωρηθεί ως ένα σύνολο ιδεών που επιχειρούν να υπερασπιστούν την εθνική ταυτότητα” της χώρας ενάντια στις απειλές που προήλθαν από την παγκοσμιοποίηση.

Για πολλούς Ευρωπαίους, αυτό εκδηλώνεται με τουλάχιστον δύο μορφές: τη μετανάστευση και την απώλεια της εθνικής κυριαρχίας στα θεσμικά όργανα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

«Εθνική Ταυτότητα» Προστασία

Ως αντίμετρο σε αυτές τις απειλές, ορισμένες περιοχές σ΄ όλη την Ευρώπη έχουν προσπαθήσει να προστατεύσουν τις εθνικές τους ταυτότητες. Στη Δυτική Ευρώπη, η κύρια ανησυχία σχετικά με τη μετανάστευση είναι το Ισλάμ.

Τα πιο εθνικιστικά κόμματα τονίζουν ότι η Ευρώπη είναι Χριστιανική και δεν μπορεί να είναι συμβατή με μουσουλμανικά έθιμα και δοξασίες.

Η απαγόρευση κατασκευής μιναρέδων στην Ελβετία είναι χαρακτηριστική

Στην Ανατολική Ευρώπη, το κύριο μέλημα είναι η παρουσία των μειονοτικών πληθυσμών, ιδίως των Ρομά, ή τσιγγάνων.Το κόμμα Jobbik της Ουγγαρίας έχει προειδοποιήσει για την αύξηση της «εγκληματικότητας των Τσιγγάνων» στη χώρα, και η Magyar Garda, παραστρατιωτική πτέρυγα του Jobbik, έχει κάνει βίαιες διαδηλώσεις φορώντας στρατιωτικού τύπου στολές από τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο με φασιστικά εμβλήματα.

Πολλοί επικρίνουν τη κατάχρηση του κράτους πρόνοιας από τις μειονότητες.

Οι Σουηδοί Δημοκράτες, για παράδειγμα, ισχυρίζονται ότι το κράτος πρόνοιας είναι σε κίνδυνο εξαφάνισης λόγω της εισροής μεταναστών, ενώ η Εθνική Ένωση της Βουλγαρίας επικρίνει εθνοτικές και θρησκευτικές μειονότητες της χώρας, όπως τους Τούρκους και τους Πομάκους.

Η απόρριψη της Ευρωπαϊκής Ένωσης,έχει να κάνει και με το γεγονός ότι τα εθνικιστικά κόμματα πιστεύουν ότι οι χώρες τους έχουν παραδώσει την εθνική κυριαρχία τους .

Οργανισμοί όπως το Κόμμα της Ελευθερίας της Αυστρίας και το Λαϊκό Κόμμα της Δανίας έχουν να επιδείξουν μια μακρά ιστορία αμφισβήτησης ένταξης στην ΕΕ και την επέκταση, ενώ μεγάλο μέρος του ελβετικού λαού θέλει να κρατήσει την Ελβετία μακρυά.

Σχεδόν κάθε ευρωπαϊκή χώρα επιτρέπει σε εθνικιστικά κόμματα να λειτουργούν στην εσωτερική πολιτική σκηνή ,αλλά ορισμένα κράτη έχουν παράδοση υποστήριξης εθνικιστικών ομάδων.

Η Ελβετία είναι μια τέτοια χώρα. Στις τελευταίες τρεις ομοσπονδιακές εκλογές, εθνικιστικά κόμματα έχουν κατά μέσο όρο 28 τοις εκατό της λαϊκής ψήφου.

Μετά την Ελβετία είναι η Γαλλία, όπου το Εθνικό Μέτωπο κέρδισε περίπου το 14% της ψηφοφορίας της χώρας στις τελευταίες τρεις προεδρικές εκλογές.

Η Ολλανδία, η Αυστρία και η Δανία παρουσιάζουν παρεμφερή αποτελέσματα , ενώ η Φινλανδία σημείωσε αύξηση της υποστήριξης των εθνικιστικών κομμάτων κατά τις τελευταίες δύο εκλογές.

Αλλού στην Ευρώπη, χώρες όπως η Ιταλία, η Ουγγαρία και η Βουλγαρία έχουν αρκετά ισχυρούς υποστηρικτές για αυτά τα κόμματα.

Εμπόδια στην Αντιπροσωπεία

Ωστόσο, η λαϊκή υποστήριξη δεν είναι ανάλογη με την παρουσία τους σε εθνικά κοινοβούλια.

Οι περισσότερες ευρωπαϊκές χώρες έχουν θεσπίσει ένα σύστημα αναλογικής εκπροσώπησης στο κοινοβούλιο, όπου για να εισέλθει ένα κόμμα στη Βουλή ,πρέπει να ξεπεράσει ένα κατώτατο όριο που προσδιορίζεται συνήθως στο 3 εως 5%.

Στα κοινοβούλια της Αγγλίας και της Γαλλίας είναι ιδιαίτερα δύσκολο να έχουν πρόσβαση αυτά τα μικρά κόμματα . Σε αυτά τα συστήματα, οι έδρες δεν κατανέμονται σε αναλογική βάση. Επιπλέον, στη Γαλλία με σύστημα δύο γύρων , τα μικρότερα κόμματα,”φιλτράρονται”.

Το γαλλικό Εθνικό Μέτωπο πέρασε το 15 % το 1995 και το 2002. Αυτό θα είχε εξασφαλίσει μια αρκετά μεγάλη παρουσία στο κοινοβούλιο οποιασδήποτε άλλης ευρωπαϊκής χώρας.

Στη Γαλλία, το κόμμα δεν έχει εκπροσώπηση στο κοινοβούλιο. Ομοίως, στην Αγγλία, το Κόμμα Ανεξαρτησίας Ηνωμένου Βασιλείου (UKIP) είναι μια σχετικά μικρή δύναμη, αλλά το 3,1% των ψήφων που έλαβε στις εκλογές του 2010 θα είχε δώσει κάποιες έδρες στη Φινλανδία και την Πορτογαλία. Το UKIP δεν έχει εκπροσώπηση στο Βρετανικό Κοινοβούλιο.

Την ίδια στιγμή πάντως τα μεγάλα παραδοσιακά κόμματα επιχειρούν να προσελκύσουν ψηφοφόρους από τα εθνικιστικά κόμματα ,προσαρμόζοντας τις πολιτικές και τη ρητορική τους.

Τα όσα υποστηρίζουνοι εθνικιστικές ομάδες μπορεί και να προκαλέσουν τριβές μεταξύ γειτονικών χωρών.

“. Διασυνοριακού εγκλήματος” Τον Ιούλιο, η Δανία απείλησε να θεσπίσει νέους συνοριακούς ελέγχους απόφαση που ελήφθη υπό την πίεση από του Δανικού Λαϊκού Κόμματος – που δεν είναι μέλος του κυβερνώντος συνασπισμού, αλλά μια σημαντική ομάδα υποστήριξης σε το κοινοβούλιο.

Το διαφορετικό επίπεδο της λαϊκής υποστήριξης που αυτά τα κόμματα έχουν σε κάθε χώρα, και τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά του κάθε εκλογικού συστήματος, καθιστά δύσκολο να προβλεφθεί αν τα εθνικιστικά κόμματα θα γίνουν πιο δυνατά στην ευρωπαϊκή πολιτική σκηνή , όσο η οικονομική κρίση συνεχίζεται.

Παρ ‘όλα αυτά, το γεγονός παραμένει:

Οι εντάσεις που δημιουργούνται από την παγκοσμιοποίηση, και ο τρόπος με τον οποίο εθνικιστικά κόμματα συνεχίζουν να αντιδρούν σε αυτές τις εντάσεις, θα είναι σημαντικό να παρακολουθείται στο βαθμό που επηρεάζει το ευρωπαϊκό πολιτικό τοπίο.

www.onalert.gr

Der Spiegel: “Έτοιμη η … drahmetta για Ελλάδα, Ιταλία και Ισπανία”!

Το γερμανικό Der Spiegel μετέδιδε αργά το βράδυ της Δευτέρας πως η συμφωνία για το νέο Έλληνα πρωθυπουργό θα οριστικοποιηθεί σήμερα, ενώ είχε στην ιστοσελίδα του το αποκαλούμενο ‘Plan C’ για την Ευρώπη, με εισηγήσεις που χρονολογούνται από το Φεβρουάριο του 2012 για ουσιαστική «δημιουργία μιας ζώνης δεύτερης ταχύτητας του ευρώ» με τις χώρες των PIIGS και με τους τότε εισηγητές να έχουν ουσιαστικά σκιαγραφήσει εδώ και μήνες τα αδιέξοδα, οικονομικά και πολιτικά, που βίωσε τις τελευταίες ημέρες η Ελλάδα!

Ένα νόμισμα που θα μπορούσαμε να το ονομάσουμε … “δραχμέτα” (δραχμή+λιρέτα+πεσέτα) αφού θα αφορά τις τρεις μεγαλύτερες οικονομίες του νότου συν την Ιρλανδία και την Πορτογαλία που αποτελούν την λέση των PIIGS.

Πρακτικά, κανείς δεν πιστεύει αυτή την στιγμή στην ευρωζώνη ότι η Ελλάδα θα εξακολουθήσει να έχει το ίδιο νόμισμα που έχει σήμερα μέχρι τα τέλη του 2013.

Όλο αυτό που γίνεται γύρω μας είναι απλά για να κερδίσουν περισσότερο χρόνο η γερμανική και η γαλλική, κατά κύριο λόγο, οικονομία από το 100% “κούρεμα” και την ολική χρεοκοπία της χώρας, αλλά και της Ιταλίας, η οποία θα κτυπηθεί ανηλεώς από τις αγορές.

Επίσης θεωρούν ότι είναι πρακτικά αδύνατο να επιβιώσει και η Ιταλία. Το πρακτορείο Dow Jones Newswires μεταδίδει πως ο πρωθυπουργός Γ. Παπανδρέου και ο αρχηγός της Ν.Δ. Αντ. Σαμαράς έχουν καταλήξει σε συμφωνία για το πρόσωπο του νέου πρωθυπουργού και οι σχετικές ανακοινώσεις θα γίνουν σήμερα.

Την ίδια στιγμή μια ακόμα ενδιαφέρουσα παράμετρο της διαδικασίας σχηματισμού νέας κυβέρνησης στην Αθήνα φιλοξενούν οι Financial Times που τονίζουν πως η «Αθήνα και οι διεργασίες στο πολιτικό της πεδίο, όσο αργούν να καταλήξουν τόσο βλάπτουν το προφίλ των Ευρωπαίων ηγετών και κυρίως του Νικολά Σαρκοζί που καλείται σε λίγο καιρό να δώσει μια κρίσιμη εκλογική μάχη»!

Το Bloomberg αντιθέτως προέβαλλε ως «απόφαση υπό αναμονή» των Ευρωπαίων, στο Eurogroup της Δευτέρας, την περαιτέρω ενίσχυση των μηχανισμών στήριξης του ευρώ, κυρίως γιατί η μετάσταση της κρίσης από την Ελλάδα στην Ιταλία αποδεικνύει πως η οικονομική κρίση είναι ένα «τέρας με πολλά κεφάλια».

Τέλος και οι New York Times μετέδιδαν αργά το βράδυ τις εξελίξεις, προβάλλοντας ως κομβική ημερομηνία (deadline) τη σημερινή ημέρα για να βρεθεί λύση στο πολιτικό αδιέξοδο της Ελλάδας.

Tμήμα ειδήσεων defencenet.gr

Τα κακομαθημένα της πολιτικής - Άρθρο του Σταύρου Θεοδωράκη

Ίσως να μην πρέπει να γράψω αυτό που ξεκινώ να γράψω. Ίσως να πρέπει να περιμένω να ορίσουν πρώτα πρωθυπουργό, να συμφωνήσουν για τους υπουργούς, να δώσουν ψήφο εμπιστοσύνης. 

Να μην διαταράξω δηλαδή το κλίμα εθνικής ομοψυχίας που πάει να δημιουργηθεί. Αλλά και πάλι, υπάλληλοι τους είμαστε; Και πρέπει να μιλάμε χαμηλόφωνα για να μην τους εκνευρίσουμε;

Ας πούμε λοιπόν αυτά που λέμε στους δρόμους όταν συναντιόμαστε. Η τελευταία κρίση φανέρωσε πόσο κακομαθημένοι είναι οι πρωταγωνιστές της πολιτικής ζωής. Εδώ ο κόσμος χάνεται - κυριολεκτικά – και αυτοί αντί να κλειστούν σε ένα δωμάτιο και να πουν «δεν θα βγούμε αν δεν βρούμε λύση» συζητούν δια αντιπροσώπων. Η «Κυριακή βράδυ» έγινε «Δευτέρα πρωί». 

Η «Δευτέρα πρωί» έγινε «Δευτέρα βράδυ». Η «Δευτέρα βράδυ» έγινε «Τρίτη πρωί» και … βλέπουμε. 

Πιο γρήγορα θα υπογράφαμε 11 εκατομμύρια Έλληνες παρά τα κονκλάβια του Γιώργου και του Αντώνη. Ο χρόνος, είναι φανερό, μετρά αλλιώς στα γραφεία της εξουσίας. Αλλιώς εννοούν το επείγον αυτοί και αλλιώς το εννοούμε εμείς. Άλλες οι δικές τους προτεραιότητες και άλλες οι δικές μας. Αυτοί έχουν πάνω από όλα τα κόμματα τους. Όλα τα άλλα έπονται. 

Δείτε τις αυλές τους. 

Προσέξατε το σηκωμένο φρύδι; Είδατε έπαρση; Σαρδόνια χαμόγελα; Του στιλ «και χάρη σας κάνουμε». Οι γαλάζιοι μάλιστα προχωρούν και σε ένα επιπλέον ατόπημα. 

Χαρακτηρίζουν αυτή την κυβέρνηση με κάθε ευκαιρία υπηρεσιακή και μεταβατική, συνοδεύοντας μάλιστα αυτούς τους χαρακτηρισμούς με μια γκριμάτσα ξινίλας. 

Η κυβέρνηση δηλαδή που θα υπογράψει την σοβαρότερη ίσως συμφωνία με τους εταίρους μας, μετά την είσοδο μας στο ευρώ, αντιμετωπίζεται ως κάτι βδελυρό. 

Κάτι που δεν πρέπει να αγγίξουμε γιατί θα μαγαριστούμε. 

Και τις λύσεις που έχουμε έτοιμες στο συρτάρι μας – στην Συγγρού- δεν θα τις δώσουμε σε αυτή τη κυβέρνηση. 

Θα περιμένουμε την επόμενη, την αμιγώς γαλάζια. Σαν τον ναυαγοσώστη που ενώ έκανε αμάν και πώς, να πάρει τη δουλειά τώρα ζητά προϋποθέσεις για να βουτήξει. Αλλά είπαμε άλλος ο κόσμος των κομμάτων και άλλος ο δικός μας. Αλλιώς ανησυχούν αυτοί και αλλιώς ανησυχούμε εμείς. Ούτε στην αριθμητική – στην πιο πραγματική επιστήμη - δεν μπορούμε να συμφωνήσουμε.

Βγήκε το βράδυ στο Mega, ο γαλάζιος εκπρόσωπος και είπε ότι μέχρι τις εκλογές της 19 Φεβρουαρίου απομένουν ογδόντα μέρες! Άνοιξα το ημερολόγιο και τις μέτρησα μια μια. Εκατόν πέντε μου βγήκαν. Είκοσι πέντε παραπάνω δηλαδή από τις μέρες που μέτρησε ο κ.Μιχελάκης. Δεν ξέρω τι να πω. Ίσως στην Συγγρού κάποιοι να πηγαίνουν ακόμη με το παλιό ημερολόγιο. 

Ίσως να μετρούν μόνο τις εργάσιμες μέρες, όπως στις δημόσιες υπηρεσίες. Εκτός αν ο εκπρόσωπος της Νέας Δημοκρατίας περνούσε άλλο ένα βαθύ πολιτικό μήνυμα. Μειώστε ακόμα και τις μέρες ώστε να μειωθεί ακόμη περισσότερο η αξία της «μεταβατικής». (παρακαλώ να διαβαστεί με ξινίλα – ως αρμόζει).

Σε ισχύ το πρόγραμμα εξυγίανσης των υπερχρεωμένων δήμων

Σε ισχύ τίθεται άμεσα το ειδικό πρόγραμμα εξυγίανσης των υπερχρεωμένων δήμων, για την περίοδο 2012-2014, όπως είχε προαναγγείλει ο υπουργός Εσωτερικών Χάρης Καστανίδης.

Το ειδικό πρόγραμμα περιλαμβάνει τους κανόνες της πιστοληπτικής πολιτικής, τα μέτρα ελέγχου εσόδων, δαπανών και παρέχει το πλαίσιο για την ορθολογική διαχείριση των ΟΤΑ, για την εξάλειψη του προβλήματος της υπερχρέωσής τους, καθώς και το χρονοδιάγραμμα υλοποίησης, το οποίο δεν μπορεί να ξεπερνά τη μία δημοτική περίοδο.

Η εφαρμογή του ειδικού προγράμματος περιλαμβάνει:

- Ρύθμιση των δανειακών υποχρεώσεών τους από χορηγηθέντα δάνεια από το Ταμείο Παρακαταθηκών και Δανείων, βάσει σχετικής απόφασης του Διοικητικού του Συμβουλίου και αντίστοιχες ρυθμίσεις άλλων χρηματοπιστωτικών ιδρυμάτων.

- Διακανονισμό των ληξιπρόθεσμων χρεών τους προς ιδιώτες,

- Πρόσβαση των ενταγμένων στο πρόγραμμα δήμων στον Λογαριασμό Εξυγίανσης και Αλληλεγγύης της Αυτοδιοίκησης του άρθρου 263 του Ν. 3852/2010, μετά από απόφαση της Ελεγκτικής Επιτροπής που είναι αρμόδια για την υλοποίηση του προγράμματος, προς κάλυψη του κόστους επιτοκίου των δανείων τους και των χρεολυσίων για συγκεκριμένο χρονικό διάστημα.

- Ισοσκέλιση του προϋπολογισμού τους, οικονομικού έτους 2012, με την εγγραφή σ΄ αυτόν του ποσού που αντιστοιχεί στο ύψος της διαφοράς εσόδων και δαπανών τους, συμπεριλαμβανομένων και των χρεών τους.

- Μείωση του μισθολογικού τους κόστους, με μετατάξεις υπαλλήλων σε άλλες δημόσιες υπηρεσίες και ΟΤΑ.

- Παρακολούθηση και τεχνική υποστήριξη της εξέλιξης του δημοτικού ή περιφερειακού επιχειρησιακού προγράμματος εξυγίανσης από την Ελεγκτική Επιτροπή.

- Περιορισμό των προσλήψεων κάθε μορφής συμβάσεων. Ο ακριβής αριθμός και το ποσοστό περιορισμού των προγραμματισμένων προσλήψεων θα αναγράφεται υποχρεωτικά στο πρόγραμμα εξυγίανσης και θα συναρτάται με την οικονομική κατάσταση του δήμου και την επάρκεια του υπάρχοντος προσωπικού.

- Διάθεση μέρους ή του συνόλου των εσόδων, συμπεριλαμβανομένων των εσόδων από ΣΑΤΑ, εκτός εκείνων που προορίζονται για έργα και εργασίες συντήρησης και επισκευής υποδομών του δήμου, προς επίτευξη των στόχων του επιχειρησιακού προγράμματος εξυγίανσης.

- Διαβίβαση ετήσιων αναφορών προόδου του δήμου στην Ελεγκτική Επιτροπή.

Τέλος, στο ειδικό πρόγραμμα εξυγίανσης μπορούν να ενταχθούν δήμοι μετά από αίτησή τους, εφόσον οι ετήσιες υποχρεώσεις τους σε τοκοχρεολύσια, υπερβαίνουν το 20% των τακτικών εσόδων τους ή το συνολικό τους χρέος υπερβαίνει το σύνολο των τακτικών του εσόδων, συμπεριλαμβανομένης της ΣΑΤΑ, υπάρχει αδυναμία κατάρτισης ισοσκελισμένου προϋπολογισμού.

Οι αιρετοί ΔΕΝ ανάρτησαν το πόθεν έσχες τους...

Το δικό τους... κίνημα έφτιαξαν δήμαρχοι της χώρας, που αν και υποχρεούνται, δε δημοσιοποίησαν τα περιουσιακά τους στοιχεία.

Τι κι αν ο ίδιος ο πρωθυπουργός και οι πολιτικοί αρχηγοί δίνουν στη δημοσιότητα τα πόθεν έσχες τους;

Τι κι αν ο Καλλικράτης τους υποχρεώνει να δημοσιοποιούν, σε ετήσια βάση, τα περιουσιακά στοιχεία που έχουν μέσω των ιστοσελίδων του δήμου; Εκείνοι (μερικοί, όχι όλοι) βρίσκουν κάθε δικαιολογία για να μην το κάνουν...

Ορισμένοι πατούν στο γεγονός πως εκ μέρους των δήμων υπάρχει καθυστέρηση στην κατασκευή των ιστοσελίδων τους και άρα δε μπορούν να δώσουν στη δημοσιότητα τα πόθεν έσχες τους. Άλλοι, απλά δε θέλουν...

Αυτό προκύπτει από την απάντηση του υπουργείου Εσωτερικών, σε σχετική ερώτηση του βουλευτή του ΛΑΟΣ, Κυριάκου Βέλοπουλου.

Ανάμεσα στους δήμους που δεν έχουν δημοσιοποιηθεί οι δηλώσεις περιουσιακής κατάστασης όλων των υπόχρεων είναι και ο δήμος Αθηναίων. Σε έγγραφο του Γενικού Γραμματέα του μεγαλύτερου δήμου της χώρας, Θεόδωρου Λιβάνιου, με ημερομηνία αποστολής την 12.09.2011, αναφέρεται ότι μόνο ο δήμαρχος Γιώργος Καμίνης και ακόμη 14 υπόχρεοι έχουν αναρτήσει στο διαδίκτυο δήλωση περιουσιακής κατάστασης για το 2011.

Υπάρχουν όμως και 20 αιρετοί που ήταν υποχρεωμένοι να αναρτήσουν τις δηλώσεις περιουσιακής κατάστασης στην ιστοσελίδα και δεν το έκαναν.

Εκτός από τον κ. Καμίνη, στη δημοσιοποίηση της περιουσιακής τους κατάστασης έχουν προβεί οι αντιδήμαρχοι Αγγελική Αντωνοπούλου, Άγγελος Αντωνόπουλος, Αναστάσιος Αβραντίνης, Ανδρέας Βαρελάς, Εύα Κοντοσταθάκου και Νίκος Κόκκινος, καθώς και οι δημοτικοί σύμβουλοι Ευγένιος Κολλάτος, Νίκος Βαφειάδης, Φώτης Ιγνατίου, Ελένη Κατσούλη, Αθανάσιος Σπυράκος, Γιώργος Δημόπουλος, Γιώργος Μπρούλιας.

Στην ιστοσελίδα του δήμου Αθηναίων δεν έχουν αναρτήσει, σύμφωνα με τον γενικό γραμματέα του δήμου, τη δήλωση περιουσιακής τους κατάστασης οι υπόχρεοι Σουλτάνα Σπυροπούλου, Άννα Φιλίνη, Νέλλη-Κανέλλα Παπαχελά, Καλλιόπη Γιαννοπούλου, Στυλιανός Λάμπρου, Φίλιππος Δραγούμης, Ιωάννα Γεννηματά, Μαρία Κουβέλη, Μαρία Κανελλοπούλου, Βασιλική Τριφύλλη, Ηλίας Ψινάκης, Γιώργος Αναγνωστόπουλος, Φώτης Προβατάς, Γιώργος Αποστολόπουλος, Χρήστος Τεντόμας, Εμμανουήλ Δανδουλάκης, Νικόλαος Μιχαλολιάκος, Αικατερίνη Δωρή, Ελένη Πορταλιού, Δημήτριος Κωνσταντάρας.

Στον αντίποδα, ο δήμαρχος Θεσσαλονίκης Γιάννης Μπουτάρης, προς ενημέρωση του υπουργείου Εσωτερικών, απέστειλε έγγραφο σύμφωνα με το οποίο όλοι οι υπόχρεοι έχουν αναρτήσει τις δηλώσεις περιουσιακής κατάστασης.

Στον δήμο Φυλής, οι αιρετοί που είναι υποχρεωμένοι να αναρτήσουν δήλωση περιουσιακής κατάστασης έχουν αποστείλει ερώτημα στην Αρχή Προστασίας Προσωπικού Χαρακτήρα και μέχρι την απάντησή, δεν αναρτούν τις δηλώσεις.

Ο δήμαρχος Ραφήνας-Πικερμίου δηλώνει ότι με την υποβολή των δηλώσεων περιουσιακής κατάστασης στον Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου "θωρακίζεται η διαφάνεια κατά τη διοίκηση των δημοτικών πραγμάτων", ενώ η διάταξη του Καλλικράτη για τη δημοσιοποίηση με ανάρτηση στην ιστοσελίδα του δήμου, "είναι ατελής ως προς τη διαδικασία", καθώς δεν διευκρινίζονται οι ειδικότεροι όροι της ανάρτησης, ο χρόνος, η διάρκεια της και οι έννομες συνέπειες από την παράλειψή της.

Μεταξύ των δήμων που ορισμένοι αιρετοί δεν ανάρτησαν τις δηλώσεις περιουσιακής κατάστασης είναι και ο δήμος Περιστερίου, αν και μέχρι στιγμής έχουν αναρτηθεί οι δηλώσεις του δημάρχου, των αντιδημάρχων και μελών της οικονομικής επιτροπής και της επιτροπής ποιότητας ζωής.

Ανάμεσα στα έγγραφα που διαβιβάστηκαν στη Βουλή υπάρχει και έγγραφο αντιδημάρχου από δήμο στη Μακεδονία που δηλώνει ότι τα περιουσιακά του στοιχεία τα έχει αποκτήσει από την εργασία του και "επειδή οι καιροί που διανύουμε είναι ιδιαίτερα δύσκολοι και η δημοσιοποίησή τους μπορεί να προκαλέσει ιδιαίτερους κινδύνους", εφιστά την προσοχή των αρμοδίων και τους καθιστά υπεύθυνους έναντι οποιασδήποτε βλάβης υποστεί.

Οι δήμοι Διστόμου-Αράχωβας-Αντίκυρας, Αγράφων, Καρπενησίου, Ιστιαίας-Αιδηψού δεν έχουν προχωρήσει σε καμία ενέργεια αναφορικά με την υποχρέωση τους για τη δημοσιοποίηση της περιουσιακής τους κατάστασης ενώ σημειώνεται ότι υπάρχουν και δήμοι που δεν έχουν απαντήσει παρά τις επανειλημμένες οχλήσεις της Αποκεντρωμένης Διοίκησης.

Ο δήμαρχος Ορχομενού Βοιωτίας δηλώνει ότι η ανάρτηση στην ιστοσελίδα του δήμου δεν έχει ακόμη πραγματοποιηθεί επειδή υπήρξαν καθυστερήσεις στη συλλογή των στοιχείων και επειδή ακόμη κατασκευάζεται η ιστοσελίδα. "Όταν συγκεντρωθούν όλα τα στοιχεία θα αναρτηθούν στο διαδίκτυο", περιορίζεται να δηλώσει ο δήμαρχος Διστόμου-Αράχωβας-Αντίκυρας.

Πηγή: NewsIt

Τι είναι τα Credit Default Swaps CDS;

Με αφορμή την ελληνική κρίση, τα credit default swaps (CDS) βρίσκονται στο επίκεντρο των συζητήσεων παγκοσμίως για την επιβολή αυστηρότερων κανόνων και εποπτικού πλαισίου στις χρηματοοικονομικές αγορές. Οι απόψεις διίστανται αν πρέπει να καταργηθούν ή να....θεσπιστούν αυστηρότεροι κανόνες εποπτείας της συγκεκριμένης αγοράς.

Δείτε τι είναι τα CDS:

1. Τι είναι τα CDS

Πρόκειται για συμβόλαια παραγώγων χρηματοοικονομικών προϊόντων. Αρχισαν να χρησιμοποιούνται στα τέλη της δεκαετίας του 1990 και αποτελούν «ασφάλιστρα» έναντι ομολόγων που εκδίδουν είτε κράτη είτε επιχειρήσεις, τα οποία οι επενδυτές αγοράζουν για να καλυφθούν από τον κίνδυνο χρεοκοπίας του κράτους ή της επιχείρησης. Από τα τέλη της δεκαετίας του 1990 ως το 2007 η εν λόγω αγορά διογκώθηκε και η αξία των συναλλαγών (αγορές και πωλήσεις τέτοιων προϊόντων) υπολογίζεται στα 50 τρισ. δολάρια. Η εν λόγω αγορά λειτουργεί χωρίς καμία εποπτεία και με ελάχιστη διαφάνεια. Σε περίπτωση που υπάρχει η υπόνοια ή η εκτίμηση ότι ο εκδότης του ομολόγου θα δυσκολευτεί να το αποπληρώσει, τότε η τιμή του αντίστοιχου ασφαλίστρου (CDS) ανεβαίνει.

2. Ποιος μπορεί να αγοράσει συμβόλαια CDS

Τα συμβόλαια CDS μπορούν να αγοραστούν από επενδυτές που κατέχουν κάποιο ομόλογο, αλλά μπορούν να αγοραστούν και από επενδυτές που δεν κατέχουν το ομόλογο. Οταν ο αγοραστής δεν κατέχει ομόλογο τότε το CDS ονομάζεται «naked» CDS, δηλαδή «γυμνό». Τα «naked» CDS έχουν βρεθεί στο επίκεντρο των επικρίσεων το τελευταίο διάστημα.

3. Γιατί;

Διότι όποιος αγοράζει το ασφαλιστήριο συμβόλαιο χωρίς να κατέχει ομόλογο είναι σαν να ασφαλίζεται για να προστατευτεί από μια καταστροφή που δεν τον αφορά και από την οποία αν συμβεί θα κερδίσει. Δηλαδή είναι σαν να αγοράζει ασφαλιστήριο συμβόλαιο για να καλυφθεί από πιθανή καταστροφή που μπορεί να υποστεί το σπίτι του διπλανού του. Με τον τρόπο αυτό έχει κάθε συμφέρον να βάλει φωτιά στο σπίτι του διπλανού του για να εισπράξει την ασφάλεια. Κατ΄ αναλογία, όσοι έχουν αγοράσει CDS που ασφαλίζουν τον κίνδυνο χρεοκοπίας της Ελλάδας έχουν κάθε λόγο να συντηρούν το σενάριο της χρεοκοπίας για να ανεβαίνει η τιμή των CDS που κατέχουν και να τα πουλήσουν με κέρδος.

4. Ποιοι τα αγοράζουν;

Τα αγοράζουν μακροπρόθεσμοι επενδυτές, π.χ. στην περίπτωση των ελληνικών ομολόγων θεσμικοί επενδυτές όπως αμοιβαία κεφάλαια, συνταξιοδοτικά ταμεία, κ.ά. που έχουν αγοράσει τίτλους του ελληνικού Δημοσίου και δεν θέλουν να τους πουλήσουν διότι τότε οι τιμές τους θα καταρρεύσουν και θα ζημιωθούν οι ίδιοι περισσότερο.

5. Πρέπει να απαγορευτούν τα CDS;

Πολλοί υποστηρίζουν ότι θα πρέπει να απαγορευτούν τα «naked» CDS. Αλλοι πάλι ζητούν την επιβολή ενός αυστηρότερου καθεστώτος ελέγχου προκειμένου να μπορεί να υπάρχει εποπτεία.

6. Τι υποστηρίζουν οι υποστηρικτές των CDS;

Οι υπέρμαχοι της αγοράς CDS υποστηρίζουν ότι τα εν λόγω συμβόλαια δεν «κινούν» τις αγορές, απλώς ανακλούν τους φόβους των επενδυτών και τους βοηθούν να καλυφθούν έναντι μελλοντικών κινδύνων. Μάλιστα αρκετοί εξ αυτών επικαλούνται έκθεση της γερμανικής Επιτροπής Ελέγχου Κεφαλαιαγορών (ΒaFin), σύμφωνα με την οποία η επενδυτική δραστηριότητα στην αγορά CDS είχε «ελάχιστες επιπτώσεις» στην ελληνική κρίση.

Λαϊκή αγορά Άνω Λιοσίων: Ακρίβεια σε σχέση με το Κολωνάκι

Εδώ και πολλά χρόνια η λαϊκή αγορά της πόλης των Άνω Λιοσίων είναι ακριβότερη και ποιοτικά κατώτερη από αυτή του Κολωνακίου.

Ενδεικτικά αναφέρονται τιμές της προηγούμενης εβδομάδος:

                            Άνω Λιόσια               Κολωνάκι              Διαφορά

Μαρούλι                        0,70                                0,40                        75%

Ντομάτες                      1,00                                0,5                        100%

Αχλάδια                        1,5                                   2                             33%

Σταφύλια                      3.0                                   2.8                           7%

Μανταρίνια                  1,5                                   1                             50%

Ρύζι Καρολίνα             2                                      1,8                          11%

Κυβέρνηση Μέρκελ - Σαρκοζί η κυβέρνηση Παπανδρέου - Σαμαρά...Όμως...

Στην οικουμενική κυβέρνηση του Ξ. Ζολώτα ο Αντώνης Σαμαράς ήταν υπουργός Εξωτερικών. 

Και επειδή θα θυμάται πως πολιτεύτηκε ο Κ. Μητσοτάκης, ξέρει καλά πως είναι να στηρίζεις μία κυβέρνηση που κλέβει χρόνο από τη δική σου. Ουσιαστικά ο Μητσοτάκης έκανε το παν για να αποδείξει προς το εκλογικό σώμα, ότι οι κυβερνήσεις συνεργασίας είναι ανεπαρκείς, ως επικίνδυνες. Έτσι, το σημαντικότερο έργο της κυβέρνησης Ζολώτα ήταν η αλλαγή του εκλογικού νόμου προκειμένου στις επόμενες εκλογές η Νέα Δημοκρατία, με τη βοήθεια του Κατσίκη της ΔΗΑΝΑ, να σχηματίσει αυτοδύναμη κυβέρνηση.

Αυτή η κυβέρνηση, όποιο όνομα και αν πάρει, θα είναι πρωτίστως μία κυβέρνηση του Σαμαρά. Όχι ως προς τη σύνθεση, αλλά ως προς την αποτελεσματικότητά της. Ο Σαμαράς δεν συμμετέχει ως πρόθυμος. Είναι καταναγκασμένος, ο δικός του κρόταφος αισθάνθηκε εξίσου την κάνη του τελεσίγραφου. Και αν τελικώς η Νέα Δημοκρατία δεν διαθέσει πολιτικό προσωπικό, τότε ο Σαμαράς δεν πρόκειται να πάει βήμα πιο πέρα από εκεί που θα φτάσει η υπογραφή του.

Θα είναι η κυβέρνηση των αντιφάσεων. Θα υπογράφει, αλλά δεν θα δημιουργεί. Θα επικυρώνει, αλλά δεν θα αλλάζει. Πιο εξωφρενικό: η κυβέρνηση αυτή θα υπογράψει μία δανειακή σύμβαση που επισύρει μέτρα τα οποία δεν αποδέχεται ο ένας εκ των δύο κυβερνητικών εταίρων. Δεν αποδέχεται, αλλά θα υπογράψει. Πολιτικά ο Σαμαράς έχει δίκιο, εγκλωβίστηκε και πρέπει να απεμπλακεί το συντομότερο δυνατό. 

Για να απεμπλακεί θα πρέπει είτε να οδηγήσει το σχήμα σε αποτυχία, είτε να φέρει πιο κοντά τον χρόνο των εκλογών. Και αν υποθέσουμε ότι οι κινήσεις του δεν περιέχουν δόλο, τότε θα προσπαθήσει να επισπεύσει τις εκλογές διεκδικώντας την αυτοδυναμία. 

Όμως η προσφορά αυτής της κυβέρνησης προς τον τόπο, θα είναι αντίστοιχη της έκτασης του βίου της. Μία κυβέρνηση «εθνικής σωτηρίας» που δεν κάνει μεταρρυθμίσεις, είναι σαν καινούργια ομπρέλα στην καταιγίδα. Και πιθανότατα θα εντείνει την αντίθεση της κοινωνίας με το πολιτικό σύστημα. Αν ο Καρατζαφέρης είναι τελικά έξυπνος, θα κάτσει έξω.